Ой, я малада…

Ой, я малада

Па лузе хадзіла.

Па лузе, па лузе,

Па лузе хадзіла.

Ой, я малада

Каліну ламала.

Каліну, каліну,

Каліну ламала.

Ой, я малада

У рэчачку ўпала.

У рэчачку, у рэчачку,

У рэчачку ўпала.

Ой, я малада

Окуня спаймала.

Окуня, окуня,

Окуня спаймала.

Ой, я малада

На базар папала.

На базар, на базар,

На базар папала.

Ой, я малада

Гаршчочак купіла.

Гаршчочак, гаршчочак

Гаршчочак купіла.

Ой, я малада

Окуня зварыла.

Окуня, окуня,

Окуня зварыла.

Ой, я малада

Мілага карміла.

Мілага, мілага,

Мілага карміла.

***

У лузе пры даліне…

У лузе пры даліне

Па шолкавай траве

Хадзілі-гулялі пара галубей.

Хадзілі-гулялі, любаваліся,

Сізымі крыламі абдымаліся.

Адкуль узяўся ахотнік –

Пару разлучыў:

Ён голуба застрэліў,

Галубку злавіў.

Прынёс яе дадому,

Пусціў яе да долу.

Насыпаў аўса ёй,

Налеяў вадзіцы.

Аўса не клявала,

Вады не піла,

Усё ў сад паглядала –

Мілага ждала.

Аўса не клюеш ты,

Вадзіцы не п’еш,

Усё ў сад паглядаеш,

Скажы, каго ждзеш?

Адкуль узяліся

Семсот галубей?

Ідзі, выбірай жа

Хто сэрцу мілей.

Хадзіла, выбірала –

Выбраць не магла:

Няма майго мілога,

Каторага ждала.

***

У полі вядзерачка

Ой, у полі азярэчка, там плавала вядзерачка –

Сасновы клёпкі, дубова дзенца,

Не цурайся майго сэрца.

Яно плавала па мору трое сутак з вадою.

Выйдзі, дзяўчына, выйдзі, любчына,

Пагаворым мы з табою.

Я бы рада выхадзіці, з табой, мілы, гаварыці,

Ляжыць нялюбы па правай ручцы,

Дык баюся разбудзіці!

***

Вецер вее, павявае

Вецер вее, павявае.

Маці ў дочкі да пра жыццё  пытае.

Пытай, маці, да ў шэрай вутачкі,

Шэра вутка да на моры начуе,

Яна начуе да ўсё горачка чуе.

Перва гора, што свякруха ліхая,

Друго гора, што дзяціна малая.

Трэця гора – мяне муж пакідае.

***

Дакрануўся месяц да белае хмаркі…

Дакрануўся месяц да белае хмаркі,

Пастаяў хвілінку і ўмчаў.

Я адзену белу, белую хусцінку,

Каб мяне мой мілы ўзнаваў.

Вот пайду я лугам, лугам-даліною,

Стану, стану пад зялёны клён.

Бачу, ідзе мілы, ка мне не падходзіць,

Чаму ж прайшоў ён стараной.

Ой, пайду я следам, следам той дарогай,

Стану на акраіне сяла.

Белая хусцінка, белая хусцінка,

Да чаго ж мяне ты давяла!

***

Я пайду на тую гору…

Я пайду на тую гору,

Пагляджу на ту даліну.

Даліна шырока, каліна высока –

Аж да долу голле гнецца.

А  пад тою каліною

Хлопец з дзеўкаю гуляе.

Яна плача, слёзы пралівае,

Сваю долю праклінае.

Каб я знала сваю долю,

То б я замуж не хадзіла.

Я ў роднай мамкі і роднага таткі

Як вішанька расцвітала.

Замуж выйсці трэба  знаці -

Позна легці, рана ўстаці.

Позненька лягала, раненька ўставала,

Сваю долю праклінала.

Ой, ты, доля, мая доля,

Ой, чаму ж така нядобра.

Пазнюсенька лажылася, ранюсенька ўставала –

Сваю долю не ўгадала.