Заўсёды вёска Ласі славілася сваімі песнямі. Наступным пакаленням ласёўцаў засталася багатая песенная спадчына.

 

 

 

 

 

 

Каб я імела крылля арліцы

 

Каб я імела крылля арліцы,

Каб я ўмела лятаці,

Я б паляцела ў край далёкі

Свайго мілога шукаці.

 

Ляцела ночку, ляцела другую,

Крылля свае ізламала,

Астанавілась у садзе вішнёвым,

Звонка загаласіла.

 

Выйшла із хаты старая маці,

Яна ў сына пытае:

- А што за пташка, што за пташына

У нашым садзе спявае?

- А то не пташка, то не пташына

У нашым садзе спявае.

 

А то дзяўчына заручаная

Свайго мілога шукае.

***

 

Учора была зімачка

 

Учора была зімачка, а сёння – вясна,

Учора была з міленькім, а сёння – адна,

Учора была з міленькім, а сёння – адна,

Да чаго праклятая любоў давяла?

 

Ой, даўно, даўно я ў мамкі была,

Ужо мая дарожанька дзёрнам зарасла,

Ой, не так жа дзёрнам, як дзярніцаю,

Ты здзелайся арлом, а я арліцаю.

 

Паляцім пасядзем над крыніцаю,

Ці не выйдзе мамачка за вадзіцаю?

Выйшла, выйшла мамачка за вадзіцаю –

Гэта ж мой арол ды з арліцаю!

***

 

Сіне морушка глыбока…

 

Сіне морушка глыбока,

Не відаць у моры дна.

Я ад мамачкі далёка –

Не відала года два.

 

Я за п’яніцу папала,

Больш расці я не магла.

Я засохла і завяла,

Я засохла, як трава.

 

Ой, ты папа, ты мой папа –

Ты не родны мой ацец.

Пакупіў ты бела плацце

Ды паставіў пад вянец.

 

Я пад венчыкам стаяла,

Не магла свячэй дзяржаць.

Я свяшчэнніку сказала:

“Перастань мяне вянчаць”.

А свяшчэннік адвярнуўся,

 

Громкім голасам сказаў:

“Раз нявеста не сагласна,

Не магу я вас вянчаць!”

 

Ой, ты мама, мая мама,

Выйдзі рана на зарэ,

Ці не твая дочка плача

У чужой, далёкай старане?

***

 

Божа, ты мой, божа…

 

Божа, ты мой, божа,

Дзяўчыну люблю.

Сам я добра знаю,

Замуж не вазьму.

 

Божа, ты мой, божа,

Вечара даждаць,

Пайду да дзяўчыны

Праўданьку казаць.

 

Прыйшоў да дзяўчыны,

А яна стаіць.

Даў ёй добры вечар,

А яна маўчыць.

 

Ці маці сказала,

Ці бацька вяліць,

Дзеўку я пакінуў,

А сэрца баліць.

 

Божа, ты мой, божа,

Дзяўчыну люблю.

Сам я добра знаю,

Замуж не вазьму.

 

Божа, ты мой, божа,

Вечара даждаць,

Пайду да дзяўчыны

Я ў паследні раз.

***

 

Дарожанька мая торная

 

Дарожанька мая торная, эй,

У мяне мамачка не родная.

 

У мяне мамачка не родная, эй,

Адпраўляла рана па ваду.

 

Адпраўляла рана па ваду, эй,

Не да рэчкі, не да возера.

 

Не да рэчкі, не да возера, эй,

Да глыбокага калодзезя.

 

Да глыбокага калодзезя, эй,

Там казачанька каня поіць.

 

Там казачанька каня поіць, эй,

Напаіўшы, ён прывязвае.

 

Напаіўшы, ён прывязвае, эй,

Прывязаўшы, ён прыказвае.

 

Прывязаўшы, ён прыказвае, эй;

Бяжы, коню, на даліначку.

 

Бяжы, коню, на даліначку

Па дзяўчыну Кацярыначку.

***

 

Ва гародзе ва кумы гарбузы ні родзяць…

 

Ва гародзе ва кумы гарбузы ні родзяць,

Ва гародзе ва кумы гарбузы ні родзяць.

А кум да кумы штовячора ходзіць,

А кум да кумы штовячора ходзіць.

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

 

- Ой, кумка мая, прынясу ячменю,

Ой, кумка мая, прынясу ячменю.

- Не нясі, мой кумок, дзе ж яго я дзену?

Не нясі, мой кумок, дзе ж я яго дзену?

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

 

- Ой, кумка мая, прынясу я жыта,

Ой, кумка мая, прынясу я жыта.

- Не нясі, мой кумок, бо я буду біта,

Не нясі, мой кумок, бо я буду біта.

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

 

- Ой, кумка мая, прынясу я сала,

Ой, кумка мая, прынясу я сала.

Прынясі, мой кумок, я даўно чакала,

Прынясі, мой кумок, я даўно чакала.

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

 

- Ой, кумка мая, прынясу я грошы,

Ой, кумка мая, прынясу я грошы.

- Прынясі, мой кумок, любы мой харошы,

Прынясі мой кумок, любы мой харошы.

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

 

Прышоў да кумы – кума ляжыць ў ложку,

Прышоў да кумы – кума ляжыць ў ложку.

- Давай, кум, паляжым, паляжым патрошку,

Давай, кум, паляжым, паляжым патрошку.

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

 

Як у кумавай жаны ды бальшое гора,

Як у кумавай жаны ды бальшое гора.

Аглянулася яна – пустая камора,

Аглянулася яна – пустая камора.

 

Ой, дуб зеляной развіваецца,

Ой, дуб зеляной развіваецца.

А кума на куму абяжаецца,

А кума на куму абяжаецца.

***

 

Ва гародзе верба расла…

 

Ва гародзе верба расла,

Ва гародзе верба расла.

 

Там гуляла дзеўка красна,

Яна красна шчэ й красіва.

 

Яна красна шчэ й красіва,

Яе доля не шчасліва.

 

Яе доля не шчасліва,

Яе доля не шчасліва:

 

Няма таго, штолюбіла,

Няма яго, шчэ й не будзе.

 

Няма яго, шчэ й не будзе:

Разлучылі злыя людзі.

 

Разранілі, разлучылі,

Разранілі, разлучылі,

 

Штоб мы ў пары не хадзілі.

А мы ў пары хадзіць будам,

 

А мы ў пары хадзіць будам,

І друг друга любіць будам.

***

 

Выйшла замуж маладою…

 

Выйшла замуж маладою, ой-ёй-ёй.

Выйшла замуж маладою

Ды сустрэлася з бядою,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Выйшла замуж маладою

Ды сустрэлася з бядою,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Я на ганках пастаяла, ой-ёй-ёй.

Я на ганках пастаяла

Ды суседу памаргала,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Я на ганках пастаяла

Ды суседу памаргала,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Я суседу памаргала, ой-ёй-ёй.

Я суседу памаргала

Ды абед ні згатавала,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Я суседу памаргала

Ды абед ні згатавала,

А зязюля ўсё кукуе.

 

А я мужу ўгадзіла, ой-ёй-ёй.

А я мужу ўгадзіла:

Буракоў наварыла,

А зязюля ўсё кукуе.

 

А я мужу ўгадзіла:

Буракоў наварыла,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Ён да мяне з кулакамі, ой-ёй-ёй.

Ён да мяне з кулакамі:

“Падавіся буракамі!”

А зязюля ўсё кукуе.

 

Ён да мяне з кулакамі:

“Падавіся буракамі!”

А зязюля ўсё кукуе.

 

Чаго б’еш, чаго лаеш, ой-ёй-ёй?

Чаго б’еш, чаго лаеш?

Яку ўзяў, такую маеш,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Чаго б’еш, чаго лаеш?

Яку ўзяў, такую маеш,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Выйшла замуж маладою, ой-ёй-ёй.

Выйшла замуж маладою

Ды сустрэлася з бядою,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Выйшла замуж маладою

Ды сустрэлася з бядою,

А зязюля ўсё кукуе.

 

Выйшла замуж маладою

Ды сустрэлася з бядою,

А зязюля ўсё кукуе.

***

 

Гуляю я…

 

Мяне маці спарадзіла,

Мяне маці спарадзіла,

Мяне маці спарадзіла,

Агароды пасадзіла.

Гуляю я, эй, гуляю я.

Два гароды абрабіла,

Два гароды абрабіла,

Два гароды абрабіла –

Адна дыня ўрадзіла.

Гуляю я, эй, гуляю я.

 

Як павезла прадаваці,

Як павезла прадаваці,

Як павезла прадаваці,

Дык ні знаю, што казаці.

Гуляю я, эй, гуляю я.

Покуль людзі цэну далі,

Покуль людзі цэну далі,

Покуль людзі цэну далі,

Дык цыгане дыню ўкралі.

Гуляю я, эй, гуляю я.

 

Як прыходжу я да маці,

Як прыходжу я да маці,

Як прыходжу я да маці,

Дык ні знаю, што казаці.

Гуляю я, эй, гуляю я.

 

Куры хату падмятаюць,

Куры хату падмятаюць,

Куры хату падмятаюць,

Хлопцы ў вокны заглядаюць.

Гуляю я, эй, гуляю я.

 

Ва гародзі вішні ўюцца,

Ва гародзі вішні ўюцца,

Ва гародзі вішні ўюцца,

А за мяне хлопцы б’юцца.

Гуляю я, эй, гуляю я.

 

Ва гародзі вішні ўюцца,

А за мяне хлопцы б’юцца –

Хай б’юцца –

Гуляю я, эй, гуляю я.

***

 

Калі цвіце каліна…

 

Калі цвіце каліна,

То не ламай каліну.

Калі ў салдатах ты ні быў,

То ні кахай дзяўчыну.

 

Я памятаю ў той жа час

Ты плакала са мною,

На развітанне раз у раз

Махала хусціною.

 

Калі ў салдаты я ішоў,

То ты была дзяўчына.

А як з салдатаў я прыйшоў,

То ты радзіла сына.

 

Я памятаю ў той жа час

Ты плакала са мною,

На развітанне раз у раз

Махала хусціною.

 

Калі ў салдатах я служыў,

Ты рана выйшла замуж.

А я, малодзенькі салдат,

Чуць не памёр ад гора.

 

Я памятаю ў той жа час

Ты плакала са мною,

На развітанне раз у раз

Махала хусціною.

 

Калі з салдатаў я ішоў,

Над лугам воран крача:

“Ты аглянісь, салдат, назад:

Твая дзяўчына плача.”

 

Я памятаю ў той жа час

Ты плакала са мною,

На развітанне раз у раз

Махала хусціною.

 

Я міма йшоў твайго двара,

Ты ў варот стаяла.

Дзяржала сына на руках,

Ні слова не сказала.

 

Ой, там на таргу на базары

Ой, там на таргу на базары

Жанкі мужыкоў прадавалі.

Як прыдзецца да ладу

Свайго мужа павяду да й прадам.

Як прыдзецца да ладу

Свайго мужа павяду да й прадам.

 

З лыка кнута я ссукала,

Свайго мужа залыгала.

Да й павезла на базар

Ды й да воза прывязала.

Да й павезла на базар

Ды й да воза прывязала.

 

Як наехалі пакупацелі,

Як наехалі таргавацелі.

Сталі думаць і гадаць,

Што за майго мужа даць.

Сталі думаць і гадаць,

Што за майго мужа даць.

 

Ой, за яго трэба даці,

Ой, за яго трэба даці

Пару коней вараных

Ды й сто рублей залатых.

Пару коней вараных

Ды й сто рублей залатых.

 

Ой, стала я й падумала,

Ой, стала я й падумала:

А мой мілы чарнабрывы, да работы не лянівы.

Ён самой мне прыгадзіцца.

А мой мілы чарнабрывы, да работы не лянівы.

Ён самой мне прыгадзіцца.

Ён пасее і пажне ні для кога – для мяне.

А, мой мілы душачка, пашкадую я цябе.

А, мой мілы душачка, пашкадую я цябе: Не прадам.

 

Ой, з-пад дуба, з-пад бярозы…

Ой, з-пад дуба, з-пад бярозы,

Ой, з-пад дуба, з-пад бярозы

Вада выцякае.

Вада выцякае.

 

Нельзя тую воду піці.

Нельзя тую ваду піці.

Вада лугавая.

Вада лугавая.

 

Нельзя мужу жану біці.

Нельзя мужу жану біці:

Жана й маладая.

Жана й маладая.

 

Нада яе навучаці.

Нада яе навучаці

Ўсякай рабоце.

Ўсякай рабоце.

 

Шыці, прасці, кросны ткаці.

Шыці, прасці, кросны ткаці.

Пасцель белу слаці.

Пасцель белу слаці.

 

Пасцель мая пуховая.

Пасцель мая пуховая.

Сама чарнабровая.

Сама чарнабровая.